Dün neler yaptım? Dünya'nın her yerinde Türkler'in olduğunu ve birbirlerini çektiğini kabullenmeyen varsa gelsin benimle bi konuşsun! Irina beni üniversitenin yakınında Ruben diye birinin evine oda sormak için götürdü. Damla'yla da tam da orda tanıştık! Çünkü o da Ruben'in yerinde kalıyormuş :) Üniversitede İspanyolca öğreniyormuş ve 4 ay kadardır Habana'daymış. Nasıl yani bu kadar da şans olur mu demeyin! Çünkü onunla birlikte 7 Türk daha aynı kursa gidiyor : Damla, Melek, Ulaş, Ayşegül, Timur ve adını hatırlayamadığım 2 kişi daha (Gerçi Timur'un adını da tam hatırlayamadım ama uydurdum belki de :) yeğenimin adı olduğu için de değiştirmek istemedim, ay ne tatlı şeydi o öyle, keşke tekrar sıkabilsem şimdi yanaklarını, özledim ... )
Eveet işte böyle sevgili insanlık, Küba'daki ilk 24 saatim dolmadan 7 tane Türk'le tanıştım :) Sanırım hemen hepsi de işlerini bırakmışlar ve Küba'ya ispanyolca öğrenmeye gelmişler. Ardından da bir güney amerika turu düşünüyorlar. Onlardan çok şey öğrendim Küba hakkında, ve sanırım öğrenmeye de devam edicem. Aslında bu olay bir bakıma iyi bir bakıma kötü şans benim için :) Çünkü hızlı yoldan ve Türkçe olarak Habana'da yaşamın kötü yönleri hakkında ilk elden bir sürü hem de bir sürü bilgi edinmiş oldum ;) Kötü yanı ise Türkçe konuşabileceğim insanları buldum!, ispanyolca öğrenmek için daha çok çalışmam gerek artık :(
Damla'nın üniversitedeki hocası ile konuşup saati 4CUC'tan özel ders almaya karar verdim. Çünkü üniversitedeki kurs ayın 4ünde başlıyormuş ve daha 1,5 hafta var. Ayrıca 40 saatlik kurs 200, 80 saatlik kurs ise 300CUC. Biz de Teresa ile günde 2 saatliğine 8CUC olarak anlaştık. 3 hafta kadar almak istiyorum bu kursu ve birebir olduğu için daha faydalı olacağını söyledi bizimkiler.(Bizimkiler diyerek, hemen alıştığımı göstermek istiyorum Türklere :D) Umarım faydalı olur da biran önce çözerim şu dili. Bugün gastedeki Fidel'in yazısını okuyabilmeyi çok isterdim ;) Yine de Kadınlar basketbol turnuvasından bahsedilen yazıdan bişeyler anlayabildiğimi söylemeden geçemicem. Ayrıca Türkiyenin erkeklerde 2. olduğunu da yazıyordu :)
Komünist rejimin getirdiği bişey sanırım gazetelerin ve televizyonun sürekli propaganda aracı olarak kullanılması. Aslında her ülkede yapılıyor tabii ki, bizde de şu anda çoğu medyanın RTE propagandası yapması gibi ama burda sadece tek propagandanın yapılması epey farklı. Sokaklarda polis ve asker popülasyonu yüksek. Verdikleri cezalar ise oldukça caydırıcıymış insanları. Suç işleme yüzdesinin düşük olduğundan söz ediliyor sürekli.
Yine de kültür çok farklı. İnsan ilk geldiğinde gerçekten de bi tedirginlik duyuyor. Ulen biz İstanbulluyuz ne olcak diyemiyorsun işte :S Her köşe başında duran grup halinde elemanlar, sen ordan geçerken yerlere tükürürken; sokakta sürekli "psst psst" yapan kızlar falan insanı ürkütüyor. Hele geceleri bazı sokakların haddinden fazla karanlık olması, ve çoğu sokağın da bomboş olması, insanın yönünü değiştirmesine sebep oluyor. Bizimkilerin söylediğine göre bazen elektrikler kesiliyormuş ve tüm şehir karanlığa bürünüyormuş. Al sana kaos ortamı diyor insan !?!
Daha fotoğraf makinemi dışarı çıkartıp rahat rahat fotoğraf çekebilecek kadar kendimi rahat hissedemiyorum burda. Umarım biraz daha ispanyolca öğrenip, insanların travırlarına alıştıktan sonra daha rahat edebilirim. Fotoğraflıcak o kadar çok şey var ki, inanamazsınız !!!
Sanırım Türklerle takılmaya devam edicem. İnsan kendi kültüründen ve dilinden birilerini bulunca hemen ayrılmak istemiyor sanırım :) Geceleri dışarı çıkmaktan beraber yemek yemeğe, okula gitmekten beraber ders çalışmaya kadar, onlar birbirlerinden ayrılmıyorlar pek sanırım ;) Ben de aralarına kaynaşıcam ama İspanyolcayı öğrenememekten korkuyorum yeterince. Sanırım Kübalı bi kız bulsam kendime çok daha faydalı olacak. Çalışmalara biran önce başlamam lazım ... ;)
0 kişi şunu demiş:
Yorum Gönder